Houffalize – Le Pont de Suhet

Lengte: 10 kilometerPont de Suhet
Moeilijkheidsgraad: moeilijk (belangrijke niveauverschillen) – Niet voor de onervaren wandelaar
Belang: Grote natuurlijke diversiteit en specifieke ecosystemen: rotsen, naald- en loofbossen, rivieren, vergezichten.

De wandeling Pont de Suhet is zeker geen gemakkelijke wandeling, maar het is een wandeling die u doorheen een grote verscheidenheid aan landschappen voert, die u toelaten kennis te maken met een prachtig stukje Ardennen.

Meer lezen...

Vertrekkende van het ‘Syndicat d’initiative’ neemt u de Rue de Schaerbeek tot de Place Roi Albert. Onderweg kan u even stilstaan bij de Pogge van Schaerbeek die vanaf de Rocher Kerger op u neerkijkt, of kan u het stadhuis bewonderen dat dikwijls overladen is met een rijke bloemenpracht.

U slaat vervolgens rechtsaf naar de Rue de Libramont die u verderop een prachtig zicht geeft op de beruchte “zwarte mountainbikepiste” van Houffalize. U slaat rechtsaf naar de Rue du Stoqueux, zodat u langs het koninklijk atheneum wandelt waar de kinderen van Houffalize het kleuter en lager onderwijs doorlopen.

U slaat linksaf naar de Rue de la Tannerie die u langs een aantal vakantiewoningen leidt in de richting van de imposante Pont de Suhet die sinds 1979 deel uitmaakt van het landschap van Houffalize. Dit viaduct over de E25 maakt samen met het viaduct van het Rode Water in Malmedy deel uit van de grootste bogen in hun soort in de ruime omgeving. Gestart op 6 mei 1974 werd de bouw afgerond op 14 juni 1979 na vijf jaar zwoegen.

Met een lengte van 369,6 meter en een hoogte van 60 meter, overspant het viaduct de vallei van de oostelijke Ourthe. De brug bestaat uit twee identieke structuren van 16 meter breed, één voor elke rijrichting. Elke structuur is verdeeld in 14 overspanningen van 26,6 meter. Elke overspanning wordt gedragen door vijf betonnen balken.

Voorbij de brug bent u volop in bosgebied. U daalt af naar de vallei die uitgesleten werd door een bijrivier van de Ourthe, die u oversteekt over het bruggetje dat door de echte Houffalois gekend is als de oorspronkelijke Pont de Suhet, op een hoogte van 320 meter. Van hier af klimt u naar het volgende plateau om daarna terug af te dalen naar de vallei van de Ourthe.

Hier bevindt u zich in het hart van een Natura 2000-gebied, namelijk het lagere stroomgebied van de oostelijke Ourthe, een gebied van 2308 ha. Het Natura 2000 programma is gesponsord door de Europese Commissie en is gericht op de bescherming van het milieu. De beboste hellingen zijn nauwelijks bebouwbaar (noch met machines, noch met trekpaarden) en vormen dus een ideale plek voor de natuur om zich in zijn oorspronkelijke staat te tonen.

Vermits de sterkste winden doorgaans hoog boven dit gebied blijven, wordt de bodem van de vallei in ruime mate beschermd en kan de natuur zich in zijn zuiverste vorm ontwikkelen. Het resultaat hiervan is de aanwezigheid van een aantal zeldzame korstmossen, zoals usnea of andere cladonias die het hier goed doen en niet te lijden hebben van vervuiling die ze zou vernietigen. De vegetatie verschilt enigszins, afhankelijk van de oriëntatie van de hellingen.

U wandelt door het schitterend natuurgebied van de Ourthevallei dat een pracht aan flora en fauna tentoon spreidt. Zodra u de Ourthe echter oversteekt is het even opletten geblazen, want u wandelt langs de Rue de La Roche, waar u beter kan uitkijken voor het verkeer.

Een eindje verder slaat u linksaf en wandelt u terug de bossen in. Waar in de 16e eeuw de Ardennen hoofdzakelijk bebost werden met een mengeling van eiken en beuken, begon in de 17e en 18e eeuw de ontginning ervan. De leerlooierijen en de ijzerindustrie in de Luikse regio genereerden immers een grote behoefte aan eikenschors en houtskool, wat maakte dat het landschap grondig veranderde.

Gelukkig werd vanaf de 17e eeuw een eerste bosverordening van kracht die zorgde voor enige herbebossing. Het was echter pas in maart 1847 dat de wet op onteigening van braakliggende gronden ingevoerd werd, die de eigenaars verplichtte de grond te exploiteren door deze te cultiveren of te herbebossen. Voor een deel werden de heidegronden begraasd door kuddes schapen van een lokaal ras, maar uiteindelijk verkozen veel eigenaars, na verschillende testen, de gronden te herbebossen met sparren, die economisch interessant waren omwille van de relatief snelle groei.

Geleidelijk gaat het landschap over in weiden en landbouwgronden en komen hier en daar een paar huizen van Achouffe en Mont in het vizier. U passeert eveneens enkele vijvers, waar u hier en daar de sporen bevers ziet in de vorm van afgeknaagde boomstronken.

Zodra u terug onder de E25 doorwandelt doorheen een wat duistere tunnel, komt u terug in de bewoonde wereld, meer bepaald in Fin de Ville. U steekt de Rue de Liège over en wandelt uiteindelijk langs de Rue du Bois des Moines terug naar het stadscentrum. Op het terras van café Oh Rock kan u rustig nog een beetje uitblazen van de tocht, terwijl u geniet van een heerlijk lokaal biertje …

Pin It on Pinterest

Share This