Bovigny – Gemeente

Indien je naar Honvelez 34A rijdt, zal je misschien verbaasd vaststellen dat Honvelez geen straat is, maar een gehucht waarin de huizen opeenvolgend genummerd zijn en waarin je zelf maar moet uitvinden waar het nummer 34A zich bevindt. Honvelez is overigens een gehucht van de gemeente Bovigny, die op haar beurt dan weer een deelgemeente is van de gemeente Gouvy. Je moet echter wel weten dat, om de dingen eenvoudig te maken, het gemeentehuis van Gouvy zich bevindt in Bovigny. Indien je hierbij dan nog in rekening brengt dat in 1823, op het eind van het Ancien Régime, de gemeente Gouvy bij de gemeentelijke herindeling in Luxemburg werd opgeheven en bij de gemeente Limerlé gevoegd werd, en pas bij de gemeentelijke herindeling van 1977 opnieuw de kop opstak om de centrumgemeente te worden van 23 verschillende gemeenten en gehuchten, dan krijg je pas een goed inzicht in de Ardeense logica…

Meer lezen...

Honvelez

Honvelez telt 106 inwoners en is een gehucht van Bovigny, gelegen op de helling links van de Glain, en een ideaal vertrekpunt voor wandelingen langs de vallei van de Ronce, met prachtige uitzichten over de vallei van de Glain.

Honvelez, dat ook wel eens als Houvelez gespeld werd, zou in oorsprong iets kunnen betekenen als “pachthoeve aan de bosrand”. “Houve” zou afkomstig kunnen zijn van “hove”, wat in het Germaans pachthoeve zou kunnen betekenen. “Hou” zou ook afgeleid kunnen zijn van “Hoetz” en vervormd in “houve”, wat bos betekent. In het Keltisch betekent “Lez” bos, rand/zoom, uiterste grens.

Bovigny

Bovigny telt 231 inwoners en was reeds in 871 bekend onder de naam Bovennias, afgeleid van het Latijnse “Boviniacae Villae”, wat best kan vertaald worden als “Veeboederij” of (waarschijnlijk juister) “Hereboederij van runderen”.

De gemeente domineert de vallei van de Glain en biedt als voornaamste aantrekkingspool het geheel gevormd door de kerk, de pastorie en de omliggende gebouwen, samen met een merkwaardig monument ter nagedachtenis van de slachtoffers van beide wereldoorlogen, geflankeerd door een houwitser van 14-18.

De kerk werd opgetrokken in 1891 op de plaats waar zich de vroegere Lieve-Vrouwe kapel bevond en die reeds in 1604 vermeld wordt en verbouwd werd in 1684. Het interieur van de kerk bevat enkele waardevolle voorwerpen uit de XVIIe en XVIIIe eeuw, waaronder fragmenten van het altaar van de oude kerk. De kerktoren dateert uit 1723 en werd in 1996 gerestaureerd en heeft een opvallende octagonale spits. De oude pastorij dateert uit 1766 en vormt een schitterend geheel met de kerk. Op het kerkhof kan men twee merkwaardige grafstenen ontdekken, de ene van pastoor Lemoine, overleden in 1797 en de andere van vicaris J.L. Blaise, overleden in 1802. Het dorpscentrum bevat nog verschillende andere huizen uit de XVIIIe en XIXe eeuw.

Opgravingen in de streek, waarbij verschillende Romeinse villa’s opgegraven werden, waarvan één een koninklijke villa, wijzen op een belangrijke Romeinse aanwezigheid aan het begin van onze jaartelling. Op het einde van de XVIe en het begin van de XVIIe eeuw zou de streek geteisterd zijn door met bijlen gewapende benden (door de bevolking “Sarazenen” genoemd), die het vooral voorzien hadden op kloosters en kerken, maar er ook niet voor terugschrokken dorpen uit te moorden en te vernietigen. Als gevolg daarvan werden later in de streek merkwaardige vondsten gedaan van religieuze voorwerpen en zelfs grafstenen.

Op een heuvel, boven de rechteroever van de Glain, tussen Beho en Bovigny, kan men een kleine kapel in natuursteen ontdekken, die gebouwd werd op een met natuursteen ommuurd rond kerkhof van het vroegere Mont Saint-Martin. De kapel, toegewijd aan Onze Lieve-Vrouw der zieken, werd in 1850 opgericht door de geestelijke H.J. Debra, pastoor van Bovigny. De kapel beschikt over enkele interessante relikwieën en standbeelden en werd geklasseerd in 1973. Als men te voet naar de kapel wandelt, kan men de kruisweg bewonderen die zich langs de toegangsweg bevindt.

Bovigny zou niet in de Ardennen liggen indien er niet de nodige legenden verteld werden over heksen (makrales), weerwolven, aardmannetjes (nutons) en andere tovenarij: Te Bovigny domineert la “Roche de Chambraine” de Ronce, aan de voet waarvan men de “Trou des Sotais”, de obligate grot van aardmannetjes, vindt waarnaar men in vroeger tijden dingen bracht die herstelling behoefden, samen met voedsel, en die men ’s anderendaags hersteld kon terughalen. Hetzelfde verhaal dat men ook te Houffalize vertelt… Te “Long Wez” kan men dan weer op zoek gaan naar de romantische herinnering aan de “Makrales” die er hun heksensabbat vierden. Niemand heeft ze ooit gezien, maar men wist dat ze heel mooi waren en dat diegenen die probeerden hen te benaderen gevangen raakten in hun betoverende schoonheid…

De meest originele legende heeft echter betrekking op “de Schat van Saint-Martin”: Toen het gehucht werd belaagd door gewapende benden hebben de bewoners de klokken van de kerktoren en een kist met zeer waardevolle (gouden) voorwerpen verborgen in een moeras. De traditie wil dat deze schat bewaakt werd door de “gatte d’or”, de duivel in persoon, waardoor het onmogelijk was hem terug te vinden. Op een goede dag besloot de pastoor van Bovigny om de schat terug te halen. Hij deed een beroep op twee moedige kerels, waaraan hij de opdracht gaf niet te spreken gedurende de ganse operatie. Toen ze even voor middernacht bij het moeras aankwamen, hoorden beide helpers de priester zijn bezweringen uitspreken. De duivel die er niet op gebrand was zijn schat te laten stelen, probeerde met alle mogelijke middelen zijn belagers te ontmoedigen. Hij ontketende een duivelse storm en belaagde hen met hevige regens, bliksem en vuur. Bang, maar vertrouwend op de bezweringen van de pastoor, hielden de helpers de uiteinden van zijn stola en hun fakkel stevig vast en uiteindelijk begonnen de bezweringen van de pastoor effect te ressorteren. Het moeras begon te koken en opeens verscheen de schat aan de oppervlakte. Overtuigd van de goede afloop, riep één van de helpers verheugd maar voorbarig: “we hebben hem”! De koffer glipte alsnog uit hun handen om voor eeuwig te verdwijnen. De drie schattenjagers werden aan alle zijden belaagd door onzichtbare handen en hadden de grootste moeite om terug thuis te geraken…

Als je in het juiste seizoen naar Bovigny trekt, zal je ontdekken dat de grootste charme van het dorpje de overdaad aan bloemen is die je overal aantreft, de aangename wandelingen die je er kan maken en de goede ligging om één van de aangenaamste delen van de Ardennen te verkennen. Met een beetje geluk kan je ‘s winters ook aangenaam skiën op de flanken van de Baraque Fraiture die slechts op een boogscheut van het centrum ligt…

Gouvy

Gouvy is gelegen vlak bij de noordelijke grens van het Groothertogdom Luxemburg en is de centrumgemeente van een geheel van 23 gemeenten en gehuchten. Gouvy is een gastvrije gemeente die je laat genieten van een landschap van heuvels en uitgestrekte valleien, rivieren met helder water, bossen en groene hoogvlaktes met prachtige uitzichten en is meer dan een bezoek waard.

 

 

Pin It on Pinterest

Share This